Jednostki organizacyjne

USOS

Ostatnio dodane pliki

07-12-2017 09:41
06-12-2017 18:15
01-12-2017 13:10
01-12-2017 13:10
27-11-2017 17:55
27-11-2017 17:55
27-11-2017 17:55
27-11-2017 17:55
22-11-2017 05:43
22-11-2017 05:43
22-11-2017 05:43
21-11-2017 08:07
16-11-2017 11:37
09-11-2017 14:07
09-11-2017 14:07
09-11-2017 14:07
06-11-2017 12:16
06-11-2017 12:16
06-11-2017 12:15
06-11-2017 12:15
06-11-2017 12:00
30-10-2017 10:54
30-10-2017 10:54
30-10-2017 10:54
23-10-2017 13:02
23-10-2017 13:02
23-10-2017 13:02
23-10-2017 13:02
23-10-2017 13:02
23-10-2017 13:02

KRÓTKA HISTORIA
WYDZIAŁU NOWYCH TECHNOLOGII I CHEMII
POCZĄTEK 1959 ROK


      Kształcenie studentów w Wojskowej Akademii Technicznej rozpoczęło się w 1951 roku. Po 8 latach kształcenia politechnicznego zmieniono strukturę Wojskowej Akademii Technicznej na nowoczesną – wydziałową, która obowiązuje do dzisiaj.

     System kształcenia ustabilizował się, liczba młodych pracowników, absolwentów Akademii, systematycznie wzrastała.

     Wydział Chemii Wojskowej (jeden z czterech) został utworzony w roku akademickim 1959/1960. Tworzyły go katedry ogólnoakademickie: Fizyki Ogólnej, Matematyki Wyższej i Chemii Podstawowych. Katedry Materiałów Wybuchowych i Obrony Przeciwchemicznej zostały włączone z byłego Fakultetu Artyleryjsko-Technicznego. Powołano nową – Katedrę Obrony Przeciwatomowej.

     Pierwszym komendantem Wydziału został płk mgr inż. Tadeusz Nowak.

     Kształcenie wojskowych specjalistów w zakresie obrony przed bronią masowego rażenia wymagało unowocześnienia planów i programów studiów oraz przygotowania i modernizacji bazy laboratoryjnej.

     Utworzenie, z inicjatywy gen. prof. Sylwestra Kaliskiego, nowego kierunku studiów – fizyki technicznej (1962 r.), spowodowało zmianę nazwy na Wydział Chemii i Fizyki Technicznej. Do Wydziału włączono nowo utworzone katedry: Technicznych Zastosowań Fizyki, Elektroniki Ciała Stałego, Podstaw Mechaniki i Fizyki Technicznej. Wydział rozpoczął kształcenie wysoko wykwalifikowanej kadry wojskowych specjalistów, których planowano zatrudnić w macierzystej uczelni, w wyższych szkołach oficerskich, wojskowych placówkach naukowo-badawczych itp.

     Przez 15 lat dominowała struktura katedralna, chociaż doraźnie tworzono struktury instytutowe, nieetatowe. W 1973 roku utworzono etatowe instytuty. Wraz rozwojem kadry oraz zmianą zadań dydaktycznych i naukowych organizowano wydziałowe struktury mieszane – instytutowo-katedralne. Taki system obowiązuje do dzisiaj.

     W 1970 roku powołano Zakład Meteorologii, w którym kształcono specjalistów na kierunku meteorologia wojskowa. W 1983 roku kształcenie meteorologów przeniesiono do Wydziału Inżynierii Lądowej i Geodezji.

     W 1994 roku, w ramach reorganizacji, utworzono Wydział Inżynierii, Chemii i Fizyki Technicznej (połączono Wydziały Chemii i Fizyki Technicznej oraz Inżynierii Lądowej i Geodezji). Katedrę Matematyki włączono do Wydziału Cybernetyki, a Zakład Materiałów Wybuchowych – do Wydziału Uzbrojenia i Lotnictwa. W tym okresie powołano międzyuczelniane, wojskowe studia doktoranckich (z Akademią Marynarki Wojennej), uruchomiono studia dla kandydatów cywilnych (bez zobowiązań wobec MON) i podjęto kształcenie niestacjonarne, zmieniono strukturę zatrudnienia na cywilno-wojskową (grupowe zwolnienia nauczycieli akademickich z zawodowej służby wojskowej).

     W latach 1959–1980 na wojskowym kierunku chemicznym kształcono specjalistów w zakresie: obrona przed bronią masowego rażenia, ochrona wojsk przed skażeniami, sprzęt wojsk chemicznych, materiały wybuchowe. W następnych latach kształcenie zawężono do dwóch specjalności: ochrona przed skażeniami oraz technologia materiałów wybuchowych (łącznie z paliwami rakietowymi). Na kierunku fizyka techniczna tworzono specjalności w zależności od zapotrzebowania na absolwentów, których przygotowywano według indywidualnego toku studiów. Były to: fizyka i elektronika ciała stałego, fizyka metali, fizyka wybuchu, fizyka jądrowa i elektronika kwantowa, fizyka plazmowa, fizyka promieniowania elektromagnetycznego oraz fizyka i technologia ciała stałego).

     W latach 1994–2006 kształcono studentów na kierunkach: chemia, budownictwo, geodezja i kartografia oraz fizyka techniczna. W ciągu pięćdziesięciu lat istnienia Wydziału wykształcenie zdobywali chemicy w specjalnościach przydatnych w wojsku i unikalnych w skali kraju.

     O wysokim poziomie kształcenia i badań naukowych na Wydziale decydowali wybitni nauczyciele akademiccy i naukowcy:

  • w zakresie chemii: chemii: prof. Kazimierz Okoń, prof. Kazimierz Wieczffiński, prof. Witold Tomassi, prof. Helena Jankowska, prof. Roman Dąbrowski, prof. Witold Wacławek, doc.Edgar Bischoff, prof. Elżbieta Wieteska, prof. Alfreda Graczyk, dr Krystyna Radomska;
  • w zakresie materiałów wybuchowych : prof. Tadeusz Urbański, dr Antoni Semeńczuk, doc. Kazimiera Szyc-Lewańska, doc. Lech Skulski, płk dr Mieczysław Piskorz, płk prof. Michał Syczewski, prof. Wiktor Babul, doc. Edward Woźniak, płk dr Jan Statuch, płk mgr Władysław Cetner;
  • w zakresie obrony przeciwchemicznej : płk doc. Eugeniusz Szczucki, dr Aleksandra Stachlewska-Wróbel, płk dr Jerzy Grochowski, płk prof. Zygfryd Witkiewicz, płk dr Ryszard Curyk, płk dr Stanisław Mortka, płk dr Stanisław Głozak, płk dr Eugeniusz Lubaszka, płk prof. Jan Błądek;
  • w zakresie obrony przeciwatomowej: prof. Maciej Radwan, płk doc. Stanisław Probulski, płk dr Jerzy Stanuch, ppłk dr Jerzy Czarnecki, płk dr Mirosław Maciejewski, płk dr Stanisław Kowalik, płk doc. Sławomir Denus, płk prof. Edward Stryszak, ppłk dr Antoni Wykpisz, płk mgr Paweł Sawicki, płk dr Józef Jaskólski, płk mgr Kazimierz Szarski;
  • w zakresie fizyki ogólnej : doc. Feliks Borowski, płk prof. Antoni Rogalski, płk prof. Zbigniew Raszewski, prof. Michał Małachowski, doc. Jan Baran;
  • w zakresie fizyki technicznej: gen. prof. Sylwester Kaliski, gen. prof. Edward Włodarczyk, płk prof. Zbigniew Dżygadło, prof. Dominik Rogula, prof. Bohdan Ciszewski, płk prof. Józef Żmija, płk prof. Czesław Rymarz, płk prof. Jerzy Kapelewski, płk prof. Lech Solarz, prof. Edmund Igras, płk prof. Eugeniusz Danicki, płk prof. Mieczysław Demianiuk, płk dr Stanisław Woroszył, płk doc. Jerzy Niesytto, prof. Tadeusz Łukasiewicz, płk prof. Mieczysław Szustakowski;
  • w zakresie matematyki : doc. Roman Leitner, prof. Adam Piskorek, prof. Witold Pogorzelski, dr Kazimierz Sierpiński, płk prof. Jerzy Gawinecki, mgr Janusz Zacharski.

     W całej historii Wydziału szczególną wagę przywiązywano do rozwoju badań naukowych jako niezbędnego czynnika wysokiej jakości kształcenia studentów. Prowadzono m.in. badania w zakresie rentgenografii, luminescencji, chromatografii, mikroskopii elektronowej, polarografii, rezonansu paramagnetycznego, analiz spektralnych, chemii laserów, ogniw paliwowych i półprzewodników, ciekłych kryształów i super twardych materiałów, technik ochrony przed środkami trującymi, materiałów wybuchowych i fizyki wybuchu, ochrony przed czynnikami rażącymi wybuchów jądrowych, a także badania dynamiki atmosfery na potrzeby prognozowania z uwzględnieniem specyfiki wojsk.

Wraz z poszerzeniem tematyki prac naukowych wzbogacono oprzyrządowanie laboratoriów, często wyposażając je w urządzenia prototypowe lub unikalne. Efektem skoncentrowanych wysiłków było opracowanie wielu nowoczesnych i praktycznie użytecznych konstrukcji oraz technologii.

Powstały m.in.:

  • efektywne metody analizy i detekcji środków trujących, mające zastosowanie także w dziedzinie ochrony środowiska naturalnego,
  • technologie nowych materiałów ciekłokrystalicznych oraz konstrukcje przyrządów i urządzeń ciekłokrystalicznych;
  • numeryczne metody analizy i prognozowania skażeń promieniotwórczych;
  • urządzenie dymotwórcze do osłony wozów bojowych oraz granat obezwładniający i dozymetr chemiczny;
  • elektroniczne metody modyfikacji i badania właściwości materiałów węglowych;
  • użyteczne konstrukcje detektorów na krótki zakres fal oraz nowe generacje czułych detektorów w zakresie podczerwieni, zastosowane w praktyce do analizatorów gazów oraz do zdalnego bezstykowego pomiaru temperatury;
  • technologie krystalicznych warstw materiałów do produkcji selektywnych detektorów podczerwieni;
  • technologie produkcji nowych rodzajów materiałów wybuchowych typu zawiesinowego oraz wytwarzanie supertwardych materiałów techniką wybuchową;
  • technologie monokrystalizacji związków półprzewodnikowych z grupy A-II, B-VI oraz półmagnetycznych półprzewodników na bazie tych związków, technologie monokrystalizacji tlenku cynku i molibdenu ołowiu;
  • technologie monokryształów bizmutowo-germanowego, tlenku bizmutowo-krzemowego, tlenku telluru oraz czteroboranu litu (dla technik laserowych);
  • wagi izotopowe oraz urządzenia do ciągłej nieniszczącej kontroli jakości węgla oraz wilgotności materiałów sypkich;
  • metody oczyszczania półprzewodników oraz zgrzewania trudno łączących się materiałów (dielektryk-metal itp.)

     Prace naukowo-badawcze prowadzono na rzecz obronności kraju i gospodarki narodowej, co zapewniało należyty poziom studiów akademickich. Sprzyjały one powstawaniu i konsolidacji zespołów badawczych. Prace naukowo-badawcze wprowadziły zespoły naukowe do czołówki krajowej, a także zaznaczyły swoją obecność w nauce światowej. Stworzona została baza do szybkiego rozwoju naukowego kadry.

     Prace naukowo-badawcze w Instytucie Fizyki Technicznej koncentrowały się na takich dziedzinach jak: optoelektronika światłowodowa, technologia optoelektronicznych monokryształów, fizyka powierzchni i akustoelektronika, fizyka i technologia materiałów oraz detektorów na podczerwień. Zakres podejmowanych prac jest porównywalny z prowadzonymi w renomowanych ośrodkach naukowo-badawczych kraju.

     W Instytucie Chemii rozwój naukowy skierowano na unowocześnienie metod fizykochemicznych w detekcji i analizie środków trujących oraz metod i aparatury do rejestracji skażeń promieniotwórczych. Ponadto rozpoczęto prace nad nowymi materiałami wybuchowymi: zawiesinowymi, emulsyjnymi i innymi. Podjęto badania w dziedzinie technologii supertwardych materiałów metodami wybuchowymi. Prowadzono też prace teoretyczne i praktyczne w zakresie fizyki wybuchu.

     Na początku lat dziewięćdziesiątych Wydział kształcił wszystkich studentów WAT w zakresie fizyki, matematyki i chemii, a w specjalnościach wydziałowych na potrzeby Wojsk Obrony Przeciwchemicznej oraz nauczycieli akademickich i pracowników instytutów badawczych – absolwentów fizyki technicznej. Co 3–4 lata Wydział dyplomował specjalistów w zakresie materiałów wybuchowych i paliw rakietowych dla Pionu Logistyki Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.

     Prace naukowe o charakterze podstawowym i utylitarnym koncentrowały się na następujących zagadnieniach:

  1. Ciekłe kryształy:
    • synteza nowych związków ciekłokrystalicznych i badania ich właściwości;
    • badania optymalizujące właściwości mieszanin ciekłokrystalicznych;
    • zastosowanie związków ciekłokrystalicznych,
  2. Wskaźniki ciekłokrystaliczne. Nieliniowe materiały optyczne:
    • badania własności fizycznych (optycznych, dialektycznych, parametrów molekularnych, stałych sprężystości) ciekłych kryształów nematycznych i smektycznych;
    • badania nieliniowych i liniowych efektów elektrooptycznych cienkich warstw ciekłokrystalicznych;
    • badania własności hermetyzowanych warstw ciekłokrystalicznych (chemicznych, optycznych, termo i elektrooptycznych, dozymetrycznych);
    • doskonalenie technologii i sterowania wyświetlaczy ciekłokrystalicznych;
    • technologia krystalizacji nieliniowych materiałów optycznych (m.in. niobian litu, potasu, materiały boranowe);
    • rentgenografia strukturalna, dyfrakcyjne badanie struktur,
  3. Detektory promieniowania elektromagnetycznego:
    • optymalizacja technologii i wykorzystania nowych zjawisk w konstrukcji fotonowych detektorów promieniowania podczerwonego;
    • badanie zjawisk nierównowagowych (ekstrakcji i ekskluzji nośników mniejszościowych) w fotodiodach z HG Cd Te;
    • konstrukcje mozaik liniowych i matryc fotodiod na zakres 3–5 oraz 8–14 μm pracujących w temperaturze 200°–300° K;
    • symulacje komputerowe procesów elektrooptycznych w przyrządach półprzewodnikowych,
  4. Optoelektronika światłowodowa,
  5. Metody adsorpcyjne i spektroskopowe w ochronie środowiska.

Analiza bojowych środków trujących i toksycznych substancji przemysłowymi metodami:

  • chromatografią kolumnową (gazową i cieczową) oraz cienkowarstwową: detekcji w zjonizowanych gazach (spektometry ruchliwości jonów – IMS, metody cyfrowego sterowania i mikroprocesowej obróbki sygnałów z detektora IMS);
  • absorpcji promieniowania podczerwonego i ultrafioletowego (detektory typu NDIR i NDUVR).

Opracowano i wdrożono takie typy detektorów w przyrządach komercyjnych – Alkometrze, mierniku emisji CO i poprzez realizację projektu celowego – mierniku zawartości siarki w paliwach stałych.

Oznaczanie śladowych ilości metalicznych pierwiastków toksycznych w próbkach biologicznych i środowiskowych metodą atomowej spektometrii absorpcyjnej (ASA).

Metodyka pobierania, utrwalania, przechowywania i transportowania próbek środowiskowych przeznaczonych do badań analitycznych.

Badania węgli aktywnych i nowych materiałów węglowych o lepszych właściwościach katalityczno-sorbcyjnych, a także analiza zależności pomiędzy właściwościami fizykochemicznymi tych sorbentów a ich zdolnością ochronną przed skażeniami.

6. Zastosowania technologii wybuchowych.

Badania detonacyjnej syntezy materiałów supertwardych i ultradyspersyjnych. Badania wybuchowego prasowania materiałów ceramicznych i supertwardych. Badania możliwości wytwarzania pozornych celów cieplnych. Badanie wpływów obciążeń wybuchowych na strukturę tworzyw konstrukcyjnych.

     Kolejna restrukturyzacja Wojskowej Akademii Technicznej oraz wymogi rynku pracy i nauki doprowadziły do powstania nowego szóstego wydziału akademickiego pod nazwą Wydział Nowych Technologii i Chemii.

     Wydział Nowych Technologii i Chemii powstał na podstawie uchwały Nr 63/II/2006 Senatu Wojskowej Akademii Technicznej z dnia 18 maja 2006r. Dotychczasowy Wydział Inżynierii, Chemii i Fizyki Technicznej przekształcony został z dniem 1 września 2006r w Wydział Inżynierii Lądowej i Geodezji oraz Wydział Nowych Technologii i Chemii. Nowo powstały wydział jest spadkobiercą historycznych już wydziałów, utworzonych w WAT pod nazwami Wydział Chemii i Fizyki Technicznej oraz Wydział Inżynierii, Chemii i Fizyki Technicznej.

     Wydział Nowych Technologii i Chemii przejmując kształcenie na kierunkach: chemia i inżynieria materiałowa, kształci wysoko wykwalifikowanych inżynierów i magistrów inżynierów na potrzeby gospodarki narodowej oraz od 2006 roku ponownie kształci przyszłych oficerów na potrzeby wojsk chemicznych, zabezpieczając potrzeby kadrowe Wojsk Lądowych, Sił Powietrznych i Marynarki Wojennej. 

     Podstawowe działania Wydziału koncentrują się w obszarach działalności dydaktycznej oraz naukowo-badawczej ukierunkowanej na potrzeby wojska i gospodarki narodowej. Wydział prowadzi studia trzy stopniowe ( I stopień – inżynierskie, II Stopień – magisterskie, III stopień – doktoranckie). Działalność naukowa obejmuje dziedziny, które wspomagają proces kształcenia oraz w których zespoły naukowe uzyskały wysoki profesjonalizm uznawany nie tylko Komitecie Badań Naukowych, Ministerstwie Obrony Narodowej ale także w Unii Europejskiej, Stanach Zjednoczonych i wielu innych krajach.

     Pierwszym dziekanem nowego wydziału został Pan prof. dr hab. inż. Krzysztof CZUPRYŃSKI. Prodziekanem ds. naukowych został Pan dr hab. inż. Stanisław KŁOSOWICZ a prodziekanem ds. studenckich dr inż. Aleksander KIEŻUN.

Na stanowiskach dyrektorów Instytutów i kierownika katedry zostali powołani:

- prof. dr hab. inż. Leszek R. JAROSZEWICZ – dyrektor Instytutu Fizyki Technicznej

- prof. dr hab. inż. Stanisław CUDZIŁO – dyrektor Instytutu Chemii

- prof. dr hab. inż. Zbigniew BOJAR – kierownik Katedry Zaawansowanych Materiałów i Technologii.


Wyciąg z treści Uchwały Senatu powołującego nowy wydział.
UCHWAŁA Nr 63//2006
Senatu Wojskowej Akademii Technicznej
z dnia 18 maja 2006r

w sprawie: przekształcenia Wydziału Inżynierii, Chemii i Fizyki Technicznej
                  w Wydział Inżynierii Lądowej i Geodezji oraz Wydział Nowych Technologii
                  i Chemii.

Na podstawie § 17 Statutu WAT, Senat Wojskowej Akademii Technicznej postanawia:

§ 1.

Z dniem 1 września 2006r Wydział Inżynierii, Chemii i Fizyki Technicznej ulega przekształceniu, w wyniku którego tworzy się:

  1. Wydział Inżynierii Lądowej i Geodezji (WIG)
  2. Wydział Nowych Technologii i Chemii (WTC)

§ 3.

  1. Wydział Nowych Technologii i Chemii skupia potencjał naukowo-dydaktyczny zespołów WAT w zakresie dyscyplin naukowych:
    1. inżynieria materiałowa
    2. chemia
  2. Wydział Nowych Technologii i Chemii zachowuje pełny skład osobowy Wydziału Inżynierii, Chemii i Fizyki Technicznej w zakresie posiadanych uprawnień do doktoryzacji i habilitacji w dyscyplinie inżynierii materiałowej oraz do doktoryzacji w dyscyplinie chemii.
  3. Wydział Nowych Technologii i Chemii przejmuje i prowadzi kształcenie na istniejących obecnie w Wydziale Inżynierii, Chemii i Fizyki Technicznej kierunkach: inżynieria materiałowa oraz chemia.
  4. Studenci i doktoranci kierunków określonych w ust. 3 stają się studentami i doktorantami odpowiednich kierunków Wydziału Nowych Technologii i Chemii.
  5. Strukturę organizacyjną Wydziału Nowych Technologii i Chemii określa załącznik nr 2 do uchwały.

§ 5

Z dniem 31 sierpnia 2006r tracą moc powołania na pełnienie funkcji kierowników jednostek organizacyjnych Wydziału Inżynierii, Chemii i Fizyki Technicznej .

§ 6

Wybrani członkowie Senatu będący przedstawicielami Wydziału Inżynierii, Chemii i Fizyki Technicznej stają się przedstawicielami odpowiednio Wydziału Inżynierii Lądowej i Geodezji lub Wydziału Nowych Technologii i Chemii.

Załącznik Nr 2 do Uchwały Senatu WAT
Nr 63/II/2006 z dnia 18 maja 2006r

STRUKTURA ORGANIZACYJNA
WYDZIAŁU NOWYCH TECHNOLOGII I CHEMII

 

  1. Instytut Chemii:
    1. Zakład Chemii,
    2. Zakład Radiometrii i Monitoringu Skażeń,
    3. Zakład Materiałów Wybuchowych,
  2. Instytut Fizyki Technicznej:
    1. Zakład Fizyki Ciała Stałego,
    2. Zakład Fizyki i Technologii Kryształów,
    3. Zakład Technicznych Zastosowań Fizyki,
  3. Katedra Zaawansowanych Materiałów i Technologii.
  4. Jednostki organizacyjne administracji.

     Po zakończeniu kadencji wybranych osób funkcyjnych w 2012 roku w Wydziale przeprowadzono nowe wybory dla osób funkcyjnych na kolejną kadencję w latach 2012-2016.

    Nowym dziekanem wydziału został wybrany prof. dr hab. inż. Stanisław CUDZIŁO, prodziekanem ds. naukowych została wybrana Pani dr hab. inż. Marzena TYKARSKA, natomiast na drugą kadencję został ponownie wybrany prodziekan ds. studenckich doc. dr inż. Aleksander KIEŻUN.

Na stanowiskach dyrektorów Instytutów i kierownika katedry zostali powołani:

  • prof. dr hab. inż. Leszek R. JAROSZEWICZ – dyrektor Instytutu Fizyki Technicznej,
  • prof. dr hab. inż. Jerzy CHOMA – dyrektor Instytutu Chemii,
  • prof. dr hab. inż. Zbigniew BOJAR – kierownik Katedry Zaawansowanych Materiałów i Technologii.

Wydział pod nowym kierownictwem rozpoczął kolejny etap swojego rozwoju związanego z kształceniem studentów cywilnych i wojskowych i prowadzeniem nowych badań naukowych związanych z kierunkami kształcenia

INFO DLA WYKŁADOWCÓW